Biografie

In mijn jeugdjaren ben ik begonnen met lange afstandlopen, voornamelijk veldlopen en in de zomer 1500m en 3000m op de piste. De resultaten waren niet slecht, maar een topper was ik zeker niet.

Op 17-jarige leeftijd kreeg ik te kampen met een serieuze blessure, nl. een stressfractuur in het onderbeen. Twee maanden niet lopen en dus zocht ik een andere sport om mijn energie in kwijt te spelen. Omdat mijn broer Benny toen ook al duatlon deed ben ik ook beginnen fietsen en in die twee maanden heb ik vele kilometers afgezien in zijn wiel.

Het fietsen leek mij goed te liggen, en na mijn blessure waagde ik mij ook aan enkele duatlon wedstrijden. Bij de junioren won ik bijna alle wedstrijden en ook tussen de elites kon ik goed mijn mannetje staan. In 2001 kende ik internationaal mijn doorbraak, wanneer ik de europese titel binnenhaalde bij de junioren.

In 2002 ging ik voor de eerste keer met Benny mee op hoogtestage naar Font-Romeu en dit viel enorm goed mee. Sindsdien zijn hoogtestages jaarlijks meermaals in mijn programma opgenomen. Bij de beloften haalde ik in 2003 mijn eerste wereldtitel in het Zwitserse Affoltern (zie foto links), waar we als belgische ploeg ongelooflijk sterk presteerden.

Eind 2004 stelde ik mijn kandidatuur als TopSporter Defensie en sindsdien kan ik duatlon als mijn beroep uitoefenen. Een droom als sporter en als mens om van zijn hobby zijn beroep te kunnen maken! Uiteraard heeft dit voor mij mijn toekomst als sporter sterk bepaald.

Stilaan begonnen ook de langere afstanden deel uit te maken van mijn programma en deze lagen mij blijkbaar nog beter dan de korte afstanden. In 2006 won ik mijn eerste Powerman in het Oostenrijkse Weyer (zie foto rechts), één van die wedstrijden die mij altijd nauw aan het hart zal liggen.

Ik werd steeds beter in de lange afstandswedstrijden, en stilaan begon mijn niveau heel dicht tegen dat van Benny aan te leunen. Bijna iedere wedstrijd streden we voor de overwinning tot diep in de wedstrijd, maar vooralsnog moest ik nog altijd het onderspit delven. Jammergenoeg moest Benny (zie foto midden) ons veel te vroeg verlaten, waardoor we nooit zullen weten hoe het nog allemaal zou verlopen zijn...

Eén maand na het overlijden van Benny behaalde ik mijn eerste wereldtitel op de lange afstand in het Amerikaanse Richmond. Hoe ik mij toen voelde kan ik moeilijk beschrijven, een mengelmoes van vreugde en verdriet.

In 2009 vond ik het tijd om eens deel te nemen aan de mythische Powerman van Zofingen. Dit was zonder meer voor mij het topmoment uit mijn carrière als sporter. Met winst en een record bij een eerste deelname, verbaasde ik iedereen inclusief mezelf.

Ondertussen kan ik toch wel met enige fierheid een vrij uitgebreid palmares voorleggen. Topsport wil voor mij zeggen het beste uit jezelf halen en de uitdagingen niet uit de weg gaan. Recent heb ik met mijn triatlonplannen alvast een heel grote uitdaging gevonden...

 

  • podiumaffolternkopie.jpg
  • wkgeelfinish5kopie.jpg
  • 1kopie.jpg